Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

Δημός Βισαλτίας -Διοικητική διαίρεση

Dimos Visaltias EnotitesΟ Δήμος Βισαλτίας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αχινού, Βισαλτίας, Νιγρίτας και Τραγίλου. Το νότιο - νοτιοδυτικό μέρος του είναι ορεινό (400-1000 μέτρα), ενώ το βόρειο - βορειοανατολικό μέρος του είναι πεδινό.

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Βισαλτίας διαιρείται σε 4 δημοτικές ενότητες .

  • Δημοτική Ενότητα Νιγρίτας που περιλαμβάνει την  Δημοτική κοινότητα Νιγρίτας  και τις Τοπικές κοινότητες Ανθής, Θερμών ,Τερπνής και  Φλαμπούρου.
  • Δημοτική  Ενότητα Αχινού που περιλαμβάνει τις Τοπικές Κοινότητες Σιτοχωρίου , Αχινού , Δάφνης (οικισμοί Δάφνης,Ορέσκειας) , Ζερβοχωρίου, Λευκότοπου, Πατρικίου και  Χουμνικού (οικισμοί Χουμνικού , Λαγκαδίου)
  • Δημοτική  Ενότητα Βισαλτίας που περιλαμβάνει τις Τοπικές Κοινότητες Δημητριτσίου, Αγίας Παρασκευής,Αμπέλων, Βέργης, Λυγαριάς, Νικόκλειας, Σησαμιάς και Τριανταφυλλίας.
  • Δημοτική  Ενότητα Τραγίλου που περιλαμβάνει τις Τοπικές Κοινότητες Μαυροθάλασσας, Αγίου Δημητρίου, Αηδονοχωρίου, Ευκαρπίας, Ιβήρων, Καστανοχωρίου  και Τραγίλου

Δημοτική ενότητα Αχινού

Ο Δήμος Αχινού ήταν μέχρι το 2010 ένας Καποδιστριακός Δήμος του νομού Σερρών.Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Βισαλτίας, σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 7 τοπικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.008 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Σιτοχώρι.

Η Δάφνη αποτελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Αχινού. Ο Πληθυσμός  της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ανέρχεται σε 466 κατοίκους ( Δάφνη 386 κάτοικοι και  Ορέσκεια (οικισμός) 80 κάτοικοιοι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στα 12.500 στρέμματα της κοινότητας  παράγονται κυρίως: σιτάρι, , βαμβάκι, καπνός, ντομάτες, μηδική, καθώς και αμύγδαλα κι ελιές. Ακόμη εκτρέφονται από τους κατοίκους και αρκετά ζώα (αιγοπρόβατα και βοοειδή).Βρίσκεται σε απόσταση 18 χλμ. από τη Νιγρίτα, 40 χλμ. από τις Σέρρες κι 90 χλμ. (μέσω Σοχού) από τη Θεσσαλονίκη και είναι ένα κοινοτικό διαμέρισμα με μακραίωνη ιστορία. Μάλιστα, από το χωριό αυτό διερχόταν η αρχαία παρεγνατία που οδηγούσε από την Αμφίπολη στο Σιδηρόκαστρο. Η παρουσία της Δάφνης μαρτυρείται από πολλά χειρόγραφα διαφόρων Μονών του Αγίου Όρους, στα οποία αναφέρεται ο επίσκοπος Εζεβών (έτσι λεγόταν το χωριό κατά τα Βυζαντινά χρόνια, καθώς και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας και μάλιστα στον πληθυντικό γιατί υπήρχε άνω και κάτω Έζιοβα). Σίγουρα πάντως η Δάφνη θα υπήρχε πριν το 1062 μ.Χ. που χρονολογείται το χειρόγραφο της Μονής Ιβήρων, όπου είναι η πρώτη γραπτή αναφορά στο «Χωρίο των Εζεβών».

Από τις μαρτυρίες που έχουμε στη διάθεση μας φαίνεται ότι η Έζιοβα αποτελούσε το κέντρο της περιοχής πριν αναπτυχθεί η Νιγρίτα και γίνει διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο. Στα πλαίσια αυτά υπήρχε επισκοπή Εζεβών που υπαγόταν στη Μητρόπολη Σερρών. Μάλιστα, ο επίσκοπος Εζεβών Ιωαννίκιος (1290-1300 μ.Χ.) είναι ο πρώτος κτήτορας της ιστορικής Μονής Προδρόμου Σερρών, η οποία σώζεται ως τις μέρες μας.

Εξαιρετικό ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το τελευταίο υπόλειμμα κάστρου, που βρίσκεται στη Δάφνη, ο σωζόμενος πανύψηλος πύργος, ο γνωστός ως ΄΄Πύργος της Μάρως΄΄.

Η Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς,ήταν Ελληνοσερβίδα δηλαδή Δέσποινα, κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης κόρης του Ματθαίου Καντακουζηνού από τον Πόντο. Η Μάρα γεννήθηκε στα 1418 που υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του 15ου αιώνα δόθηκε ως γυναίκα στον Μουράτ `Β, το 1435, σε ηλικία 17 ετών. Ενέπνεε μεγάλο σεβασμό στην αυλή του Σουλτάνου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στα θρησκευτικά πράγματα της εποχής μιας και διατήρησε τη χριστιανική της πίστη αλλά και στα πολιτικά. Διακρινόταν στις ενέργειές της για το αντιδυτικό της πνεύμα. `Ο σύζυγός της Μουράτ πέθανε το 1451. Ο ιστορικός Φραντζής αναφέρει συνοικέσιο που έγινε ανάμεσα στην Μάρω και τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο που δεν ευδοκίμησε. Ο γιός του Μουράτ, ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, φέρθηκε στη Μάρω το ίδιο καλά όπως και ο πατέρας του. Για κάποιους λόγους που άλλοι ερευνητές αποδίδουν σε δυσμένεια λόγω της εμπλοκής της στην ενθρόνιση των πατριαρχών της εποχής και άλλοι σε επιθυμία της να αποσυρθεί από την ενεργό δράση της αυλής αποχωρεί από την Κωνσταντινούπολη και αποσύρεται στην περιοχή της νότιας Βισαλτίας στα 1457,όπου και παραμένει ως το θάνατό της, το 1487. Εκεί ο θετός γιος της της παραχωρεί μια πολύ μεγάλη έκταση ως ιδιοκτησία της.

Ο οίκος των Μπράνκοβιτς συνδεόταν από παλιά με τις Μονές του Αγίου `Ορους και ειδικότερα με την Μονή Χελανδαρίου αλλά και με τη Μονή Αγίου Παύλου, μιας και οι δύο Μονές εκείνη την εποχή απαρτίζονταν από Σέρβους μοναχούς . Την παράδοση αυτή συνεχίζει και η Μάρω με την παραχώρηση στις δύο Μονές,το 1466, έκτασης στα χωριά `Εζιοβα και Μαροβίτσα(στον Πύργο, συνοικισμό της σημερινής Μαυροθάλασσας).Οι φόροι των χωριών παραχωρούνται κατά τα 3/5 στο Χιλανδάρι και κατά τα 2/5 στον `Αγιο Παύλο.Το ίδιο συμβαίνει και με την κινητή της περιουσία.

Μια φιλολογική παράδοση έχει δημιουργηθεί σχετικά και με τον τάφο της Μάρως. `Αλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ενταφιάσθηκε στην Μονή Εικοσοιφίνισας του Παγγαίου, άλλοι στο `Αγιον `Ορος. Διατυπώθηκε και μια τρίτη άποψη που συμφωνεί με τη λαϊκή παράδοση, ότι είναι θαμμένη ανάμεσα στους δύο Πύργους της Δάφνης (Βορειοδυτικά της Δάφνης απέναντι στον σημερινό οικισμό Ορέσκια υπάρχει και δεύτερος Πύργος πολύ παλιότερος όμως του Πύργου της Μάρως πιθανόν του 9ου αιώνα) ή και δίπλα στον Πύργο. Καμία από τις απόψεις αυτές δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Η ιστορική παράδοση αποδεικνύει ότι ο θρύλος δικαιολογημένα ταυτίζει την περιοχή της Δάφνης αλλά και τον συγκεκριμένο Πύργο με τη Μάρα Μπράνκοβιτς. Αναμφισβήτητο επίσης είναι και το γεγονός ότι και ο Πύργος που σωζόταν πριν κάποιες δεκάδες χρόνια στην Μαυροθάλασσα, ήταν περιουσία της Μάρως μιας και στα νεότερα έγγραφα των αρχών του 20ού αιώνα αναφέρεται ως Πύργος Μαροβίτσα και μάλιστα ως μετόχι της Μονής Αγίου Παύλου. Το σύνολο της στρεμματικής έκτασης που φαίνεται ότι παραχωρήθηκε σ’αυτήν συμφωνεί με τα γεωγραφικά δεδομένα της περιοχής και την απόσταση ανάμεσα στα χωριά Δάφνη και Μαυροθάλασσα. Υπάρχουν μάλιστα και κάποιες ενδείξεις που ακόμη παραμένουν στο στάδιο της έρευνας ότι η δικαιοδοσία της εκτεινόταν και στην περιοχή Χουμνικού και Νιγρίτας.

Ο Πύργος της Μάρως που ήταν τριώροφος φαίνεται από τα ανασκαφικά δεδομένα ότι χρησιμοποιούνταν ως κατοικία. Φαίνεται πως ακολουθεί την τυπολογία των Πύργων των αγιορείτικων μετοχίων. Δίπλα στον σημερινό Πύργο της Μάρως η Μονή Σταυρονικήτα διατηρούσε οικόπεδα ως τα μέσα της δεκαετίας του 1930, μια απόδειξη της σύνδεσης της περιοχής με το `Αγιον `Ορος. Ο Πύργος που καταστράφηκε πριν το 1753 πέρασε και από νεότερες περιπέτειες. Κάτοικοι του χωριού προσπάθησαν να αποσπάσουν πέτρες του για οικοδομικές του ανάγκες κατά την δεκαετία του 1940. Ο Πύργος νοικιάστηκε σε ιδιώτες από το Κράτος ως δημόσιο κτήμα! Για να προστατευθεί τελικά με ΦΕΚ από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1957 ως διατηρητέο μνημείο. 

Στο παλαιό κώδικα της Ιερής Μητρόπολης των Αγίων Θεοδώρων (Σερρών), στον οποίο γίνεται καταγραφή των αγίων σκευών και αμφίων της Μητρόπολης αναφέρεται και ΄΄Εικόνισμα της κυρά Μάρω όπου είχε το Τίμιο ξύλο΄΄, πράγμα που δείχνει ότι είχε δωρίσει στο Μητροπολικό ναό εικόνα της Παναγίας συρτή διακοσμημένη που είχε και Τίμιο ξύλο. Επίσης μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως πήρε υπό την προστασία της τα δώρα του Χριστού (Χρυσό, Λίβανο και Σμύρνα) που είχαν προσφέρει οι 3 Μάγοι στο σπήλαιο της Βηθλεέμ και υπήρχαν στην Κωνσταντινούπολη για να μην πέσουν στα χέρια των αλλόθρησκων. Αργότερα τα μετέφερε στο Αγ. Όρος στην μονή του Αγίου Παύλου όπου βρίσκονται εκεί μέχρι τις μέρες μας. (Υπάρχει η παράδοση ότι εμφανίστηκε σε όραμα η Παναγία όπου έδωσε εντολή να σταματήσουν σε ένα συγκεκριμένο σημείο αφου δεν επιτρέπονταν οι γυναίκες. Την ίδια στιγμή κατέβηκαν οι μοναχοί του Αγίου Παύλου για να τα παραλάβουν).

Η Έζιοβα αργότερα άλλαξε ονομασία : στα 1927 ονομάστηκε Νεροπλατάνα και στα 1928 Δάφνη.

Εξ άλλου, επειδή ήταν μια ακμάζουσα κοινότητα με συμπαγή ελληνικό πληθυσμό, παραχωρήθηκε από το σουλτάνο Μουράτ Β' μαζί με τα γύρω χωριά και τα κτήματα στη μητρυιά του (δεύτερη σύζυγο του Μωάμεθ του Πορθητή) την κυρά-Μάρω, κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης (θυγατέρας του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Ματθαίου Καντακουζηνού) για την εγκατάσταση της. Η κυρά-Μάρω στην εποχή της ήταν ένα πανίσχυρο πρόσωπο που ανεβοκατέβαζε Πατριάρχες και γλίτωνε από το θάνατο πολλούς χριστιανούς. Μετά το θάνατο της άφησε όλη την περιουσία της (τα κτήματα κυρίως) στη Μονή Χιλανδαρίου. Σήμερα, στην πλατεία του χωριού σώζεται ένα μικρό τμήμα του πύργου όπου έμενε "Ο πύργος της Μάρως" όπως λέγεται. Ο πύργος αυτός είχε παραχωρηθεί από το δημόσιο σε έναν ιδιώτη σαν ανταλλάξιμο οικόπεδο και πουλήθηκε προκειμένου να κατεδαφιστεί, αλλά ευτυχώς το γκρέμισμα του στάθηκε αδύνατο κι έτσι σώθηκε ένα τμήμα του.

Όσο για τη νεώτερη ιστορία του, το χωριό πήρε το όνομα Δάφνη το έτος 1928 και μέχρι το 1942 αποτελούσε εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο με περίπου 2.800 κατοίκους. Κάθε Τρίτη γινόταν εκεί η λαϊκή αγορά όλης της περιοχής και μαζευόταν πολύς κόσμος από τα γύρω χωριά για τις διάφορες αγοραπωλησίες. Υπήρχαν πολλοί διαμετακομιστές που μετέφεραν με τα άλογα τους προϊόντα από και προς τη Θεσσαλονίκη. Λειτουργούσαν ακόμη πολλά καταστήματα ενδυμάτων, υποδημάτων, καφενεία, κουρεία, σιδηρουργεία, φούρνοι, ζαχαροπλαστεία, παντοπωλεία, και 12 νερόμυλοι. Εκτός των άλλων, κάθε Παρασκευή συνερχόταν Ειρηνοδικείο όπου εκδικαζόταν οι υποθέσεις της περιοχής. Υπήρχε ιατρείο και δασαρχείο που απασχολούσε πολλούς δασεργάτες επιβλέποντας την υλοτόμηση και την παραγωγή ξυλοκάρβουνου. Ακόμη, εργαζόταν στο χωριό πλήθος καπνεργάτριες, καθώς επίσης και πολλοί παραγωγοί λαχανικών (με την καλλιέργεια των οποίων δεν ασχολούνταν τότε οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής) που μετέφεραν και πουλούσαν τα προϊόντα τους στα γύρω χωριά. Τότε το χωριό έσφυζε από ζωή αλλά από τη μεγάλη αυτή παλιά δόξα δεν έχει απομείνει σχεδόν τίποτε, αφού οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν μεταναστεύσει σε διάφορα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό, κι ανάμεσα τους και οι 3-4 δεκάδες επιστημόνων κι επιχειρηματιών που αναδείχθηκαν από το χωριό αυτό.             

 Ο ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο αλλά πανηγυρίζει στη μνήμη του Γενεθλίου της Θεοτόκου, στις 8 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για έναν από τους ωραιότερους ναούς της περιοχής τόσο εξωτερικά όσο κι εσωτερικά. Μάλιστα πρέπει ν' αναφέρουμε ότι πρόσφατα βρέθηκε ένας νέος άγιος (νεομάρτυς και ιερομάρτυς) που καταγόταν από το χωριό αυτό, ο Άγιος Βενέδικτος «ό εξ Έζεβων», και καταβάλλονται προσπάθειες τόσο από τον ιερέα του χωριού όσο και από το Μητροπολίτη να καθιερωθεί ο εορτασμός του.Για τον άγιο αυτό οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού αναφέρουν διάφορες παραδόσεις. Το σίγουρο πάντως είναι ότι γεννήθηκε στην Έζιοβα (Δάφνη) κι έμεινε από μικρός ορφανός από μητέρα. Από το χωριό έφυγε σε μικρή ηλικία και πήγε μαζί με τον πατέρα του στο Άγιον Όρος, όπου έγινε καλόγερος ο πατέρας του και μετά από μερικά χρόνια, αφού ενηλικιώθηκε, και ο ίδιος. Συγκεκριμένα κατατάχτηκαν πατέρας και γιος στις τάξεις των μοναχών της Μονής Κωσταμονίτου. Ο Βενέδικτος μαρτύρησε στις 12 Ιουνίου του 1829, όταν οι φανατισμένοι κι εξοργισμένοι από την Ελληνική επανάσταση Τούρκοι τον συνέλαβαν μαζί με άλλους μοναχούς στην Καλαμαριά, όπου είχε μεταβεί για υποθέσεις της Μονής, και τον θανάτωσαν μαζί με όλους τους άλλους. Μάλιστα, συνέβη κι ένα θαύμα που συνέβαλε αποφασιστικά στην αγιοποίηση τους: τη νύχτα, μετά το μαρτύριο τους φαινόταν πάνω από τα λείψανα των αγίων ένας φωτεινός σταυρός. Αυτό ανάγκασε τους Τούρκους φρουρούς να παραχωρήσουν τα σώματα των αγίων στους Έλληνες για να ενταφιαστούν. Μέχρι σήμερα πάντως παραμένει άγνωστος ο τόπος της ταφής τους, αλλά τίποτε δεν αδυνατεί «παρά τω θεώ», κι είναι ευχής έργον η καθιέρωση του εορτασμού τους.

Στην Δάφνη  σήμερα λειτουργούν τα εξής καταστημάτα:

- ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ " ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΝ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ" - Λαγούδας Α.- Καρανικόλας Α. Ο.Ε.

- ΚΟΣΜΙΚΗ ΤΑΒΕΡΝΑ "ΕΖΩΒΙΤΗΣ" -Τοσουνίδης Παναγιώτης

- ΤΑΒΕΡΝΑ-ΟΥΖΕΡΙ -Χρηστίδου Ζαχαρούλα (όλα χειροποίητα στα κάρβουνα)

- ΚΑΦΕ-ΠΙΤΣΑΡΙΑ-ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ "ΤΟ ΣΤΕΚΙ" - Παναγιωτίδης Σπύρος

- ΚΑΦΕ-ΟΥΖΕΡΙ "ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ" - Δανιήλ Άγγελος

- ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ -Μύλωνας Απόστολος

- ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ -Asatiani Natia

- SUPER MARKET ΑΡΙΣΤΑ - ΑΤΛΑΝΤΙΚ - Λιθουργίδου Μαρία

- ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΟ - Δουρμούζης Φώτιος

- ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ - Κιτάκης Παντελής

- ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ - ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ - Μωϋσόπουλος Αντώνιος

- ΚΑΒΑ-ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΟΤΩΝ - Καλαμαρινός Αθανάσιος

- ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ - Παπαδάς Κωνσταντίνος

-ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ- Δουβίτσας Αστέριος

-ΚΑΦΕ CLUB "ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ" Οικονομίδης Ιωάννης

Ενδεικτικές φωτογραφίες